Signaline WD – kabel detekcyjny do liniowej detekcji wody w obiektach technicznych
Signaline WD jest kablem czujnikowym przeznaczonym do liniowej detekcji zalania w miejscach, gdzie ryzyko wycieku jest rozproszone na dużej powierzchni lub wzdłuż instalacji: pod podłogami technicznymi, w szachtach, przy rurociągach, w pomieszczeniach serwerowych i technicznych. W odróżnieniu od czujek punktowych kabel tworzy ciągłą strefę detekcji, dzięki czemu wykrycie następuje wzdłuż całej trasy prowadzenia – dokładnie tam, gdzie woda może się pojawić jako pierwsza.
Budowa i zasada pracy kabla detekcyjnego
Signaline WD to czterożyłowy kabel skręcany o średnicy nominalnej 6 mm, zabezpieczony przezroczystym oplotem nylonowym. Rozwiązanie nie polega na „pomiarze wilgotności”, tylko na detekcji kontaktu wody z elementami czułymi kabla. W praktyce oznacza to, że kabel reaguje na zalanie wtedy, gdy woda dotrze do części detekcyjnej w sposób zapewniający warunek zadziałania. Taka zasada działania jest korzystna w obiektach technicznych: ogranicza przypadkowe wzbudzenia od incydentalnej wilgoci, a jednocześnie umożliwia szybkie wykrycie realnego wycieku wzdłuż całej strefy.
Prowadzenie trasy i montaż: wymagania, które decydują o czasie wykrycia
Skuteczność detekcji liniowej wynika bezpośrednio ze sposobu ułożenia kabla. Trasa powinna przebiegać w miejscach, w których woda rzeczywiście ma tendencję do gromadzenia się: w obniżeniach, przy spadkach, przy podstawach urządzeń, pod rurociągami i w strefach potencjalnych nieszczelności. Najczęstszy błąd polega na prowadzeniu kabla „estetycznie”, ale z dystansem od podłoża. Szczelina powietrzna pod kablem wydłuża czas reakcji, bo woda może ominąć kabel lub dotrzeć do niego dopiero po narastaniu poziomu zalania.
Z punktu widzenia trwałości mechanicznej obowiązuje minimalny promień gięcia 25 mm. Zbyt ciasne załamania oraz prowadzenie w miejscach narażonych na zgniatanie lub intensywny ruch serwisowy zwiększają ryzyko uszkodzeń i utraty dozoru strefy.
W środowisku z instalacjami HVAC należy uwzględnić kondensat i podmuchy; praktyką jest zachowanie dystansu od strumieni nawiewu/wywiewu, aby ograniczyć przypadkowe oddziaływanie wilgoci w miejscach, które nie są źródłem realnego wycieku.
Konfiguracja strefy: prefabrykowane odcinki, łączenie i zakończenie EOL
Signaline WD jest dostarczany jako prefabrykowane odcinki (typowo 3,75 m / 7,5 m / 15 m / 30 m / 100 m) z dedykowanymi złączami. Odcinki łączy się w jedną strefę, a strefę kończy się elementem EOL (End of Line). Z punktu widzenia niezawodności dozoru to kluczowe: brak EOL lub pozostawienie go poza trasą powoduje brak poprawnego zamknięcia obwodu strefy i w konsekwencji nieprawidłowe wskazania (stan uszkodzenia lub brak wiarygodnego nadzoru). Długość strefy dobiera się do zastosowanego modułu/monitora, przy czym w praktyce instalacyjnej spotyka się strefy o łącznej długości do 1000 m.
Istotna zasada projektowa: kabla WD nie przewiduje się do cięcia i ponownego terminowania na budowie. Poprawne wykonanie polega na doborze prefabrykowanych długości i zastosowaniu właściwych elementów łączeniowych oraz końca linii.
Prowadzenie trasy i montaż: wymagania, które decydują o czasie wykrycia
Skuteczność detekcji liniowej wynika bezpośrednio ze sposobu ułożenia kabla. Trasa powinna przebiegać w miejscach, w których woda rzeczywiście ma tendencję do gromadzenia się: w obniżeniach, przy spadkach, przy podstawach urządzeń, pod rurociągami i w strefach potencjalnych nieszczelności. Najczęstszy błąd polega na prowadzeniu kabla „estetycznie”, ale z dystansem od podłoża. Szczelina powietrzna pod kablem wydłuża czas reakcji, bo woda może ominąć kabel lub dotrzeć do niego dopiero po narastaniu poziomu zalania.
Z punktu widzenia trwałości mechanicznej obowiązuje minimalny promień gięcia 25 mm. Zbyt ciasne załamania oraz prowadzenie w miejscach narażonych na zgniatanie lub intensywny ruch serwisowy zwiększają ryzyko uszkodzeń i utraty dozoru strefy.
W środowisku z instalacjami HVAC należy uwzględnić kondensat i podmuchy; praktyką jest zachowanie dystansu od strumieni nawiewu/wywiewu, aby ograniczyć przypadkowe oddziaływanie wilgoci w miejscach, które nie są źródłem realnego wycieku.
Odcinki doprowadzające bez detekcji: sensowna separacja „drogi do strefy” od strefy pomiarowej
W wielu obiektach moduł monitorujący montuje się w szafie automatyki, a strefa zalania znajduje się w oddalonym pomieszczeniu. W takich przypadkach stosuje się kabel doprowadzający (lead-in) bez funkcji detekcji, typowo w odcinkach 10 m, który przenosi połączenie do właściwej strefy WD bez rozszerzania detekcji na fragmenty trasy, gdzie zalanie jest mało prawdopodobne. To upraszcza serwis, poprawia czytelność stref oraz ogranicza koszty tam, gdzie detekcja nie jest potrzebna.
Uruchomienie i próby funkcjonalne po montażu
Po zakończeniu montażu kabel powinien być czysty i suchy, a strefa kompletna (łącznie z EOL). Poprawny odbiór techniczny w praktyce obejmuje dwie grupy prób: sprawdzenie ciągłości strefy (reakcja na rozłączenie/zanik dozoru) oraz próbę wodną w kontrolowanych warunkach, potwierdzającą zadziałanie na obecność wody. Po teście wodnym konieczne jest dokładne osuszenie fragmentu kabla, a w środowisku o podwyższonej temperaturze i wilgotności należy uwzględnić czas potrzebny na stabilny powrót do stanu normalnego.
Odcinki doprowadzające bez detekcji: sensowna separacja „drogi do strefy” od strefy pomiarowej
W wielu obiektach moduł monitorujący montuje się w szafie automatyki, a strefa zalania znajduje się w oddalonym pomieszczeniu. W takich przypadkach stosuje się kabel doprowadzający (lead-in) bez funkcji detekcji, typowo w odcinkach 10 m, który przenosi połączenie do właściwej strefy WD bez rozszerzania detekcji na fragmenty trasy, gdzie zalanie jest mało prawdopodobne. To upraszcza serwis, poprawia czytelność stref oraz ogranicza koszty tam, gdzie detekcja nie jest potrzebna.
Uruchomienie i próby funkcjonalne po montażu
Po zakończeniu montażu kabel powinien być czysty i suchy, a strefa kompletna (łącznie z EOL). Poprawny odbiór techniczny w praktyce obejmuje dwie grupy prób: sprawdzenie ciągłości strefy (reakcja na rozłączenie/zanik dozoru) oraz próbę wodną w kontrolowanych warunkach, potwierdzającą zadziałanie na obecność wody. Po teście wodnym konieczne jest dokładne osuszenie fragmentu kabla, a w środowisku o podwyższonej temperaturze i wilgotności należy uwzględnić czas potrzebny na stabilny powrót do stanu normalnego.
Skontaktuj się z nami
Jeśli potrzebujesz pomocy w doborze odpowiedniego kabla sensorycznego lub chcesz skonsultować projekt systemu liniowej detekcji ciepła, zapraszamy do kontaktu: