Signaline WATER – liniowa detekcja zalania i wycieku wody w obiektach technicznych
W praktyce eksploatacyjnej najwięcej strat robi nie „duża awaria”, tylko wyciek, którego nikt nie zauważył na czas – pod podłogą podniesioną, wzdłuż rurociągów, przy skroplinach HVAC albo w przestrzeniach technologicznych. Właśnie do takich miejsc projektuje się system detekcji zalania typu liniowego, często wyszukiwany także jako kabel sensoryczny zalania, kabel detekcyjny wycieku wody lub liniowy czujnik zalania. Signaline WATER działa na prostej zasadzie: zamiast pilnować jednego punktu, monitorujesz ciągłą trasę przewodu ułożonego w strefie ryzyka.
Rdzeniem rozwiązania jest Signaline WD Water Detection Cable oraz Signaline WDM-KM Control Module. Kabel WD ma konstrukcję czterożyłową, skręcaną i jest ściśle związany nylonowym oplotem, który ułatwia dopływ wody do elementów czułych – dwie żyły zasilają obwód niskonapięciowy/niskoprądowy, a dwie żyły reagują na obecność wody. Co ważne, detekcja zachodzi wtedy, gdy woda fizycznie zetknie się z elementami kabla; to nie jest czujnik „wilgoci w powietrzu”, tylko detekcja kontaktowa cieczy z przewodem.
WDM-KM odpowiada za nadzór toru i jednoznaczne sygnały do automatyki. Moduł wymaga zasilania 24 V DC(tolerancja 12–30 V DC, bez przekraczania 30 V) i wystawia dwa kluczowe stany: ALARM (Water Detected) jako styk NO bezpotencjałowy oraz FAULT jako wyjście NC optoizolowane (otwierające się m.in. przy zaniku zasilania lub przerwie kabla). Producent zwraca uwagę na detal, który ma duże znaczenie w integracji: obwód FAULT nie jest ograniczany prądowo – przeciążenie może uszkodzić wyjście poza możliwością naprawy.
W systemach detekcji wycieku wody o skuteczności decyduje trasa. Producent zaleca układanie kabla tam, gdzie woda naturalnie spływa lub się zbiera (dolne punkty spadków, zagłębienia, pod rurociągami) oraz takie mocowanie, aby nie tworzyć szczeliny powietrznej pod przewodem. To nie jest detal montażowy: każda przerwa pod kablem wydłuża czas reakcji i zwiększa ilość wody potrzebną do zadziałania. Przy prowadzeniu po podłożu kabel mocuje się w odstępach nie rzadziej niż co 1 metr, a przy prowadzeniu wzdłuż rurociągów stabilizuje opaskami co ok. 20 cm, aby nie „zwisał” i nie tracił kontaktu z potencjalną strefą przecieku. Istotny jest też minimalny promień gięcia 25 mm oraz odsunięcie od nawiewów HVAC: producent wskazuje zachowanie dystansu 1,8 m, aby ograniczyć ryzyko zawilgoceń od kondensatu w strumieniu powietrza.
Uruchomienie Signaline WATER warto prowadzić tak, aby od razu rozdzielić trzy stany: „jest OK”, „jest awaria toru” i „jest woda”. Instrukcja WDM-KM opisuje testy, które dobrze przenoszą się do protokołu: zanik zasilania powinien wywołać FAULT, rozłączenie kabla lub wtyku końca linii również powinno wywołać FAULT, a test wodny powinien wywołać ALARM po zanurzeniu kabla co najmniej do połowy średnicy. Po osuszeniu alarm da się skasować, przy czym producent dopuszcza, że w warunkach gorących i wilgotnych może być potrzebne nawet do 30 minut, zanim alarm będzie możliwy do pełnego usunięcia. W tej logice system jest przewidywalny: woda daje alarm, a przerwa/zanik zasilania daje uszkodzenie.
Integracja z automatyką budynkową zwykle sprowadza się do prostego celu: wczesne wykrycie zalania i uruchomienie reakcji proceduralnej (powiadomienie, odcięcie dopływu, zatrzymanie urządzenia), już po stronie logiki BMS. Producent wskazuje, że przekaźnik alarmowy WDM-KM bywa używany jako sygnał wejściowy dla BMS, a sama automatyka może sterować np. elektrozaworem odcinającym dopływ wody. Jednocześnie producent stawia twardy warunek: nie wolno podłączyć WDM-KM do BMS lub systemu pożarowego w sposób, który inicjuje alarm pożaru. To ważne zwłaszcza w obiektach, gdzie jedna infrastruktura nadzoruje zarówno bezpieczeństwo pożarowe, jak i ryzyka techniczne.
Od strony projektu Signaline WATER jest rozwiązaniem „strefowym” i modułowym. Kabel WD jest dostarczany w prefabrykowanych odcinkach (m.in. 3,75 m / 7,5 m / 15 m / 30 m / 100 m), które łączy się w jedną strefę przez złącza fabryczne. Na jeden moduł WDM-KM przypada minimum 3,75 m i maksimum 1000 m kabla detekcyjnego. Ważna konsekwencja: producent zabrania cięcia i ponownego zarabiania kabla na budowie — złącza są fabryczne i nie są przeznaczone do terminowania w terenie.
W praktyce obiektowej często pojawia się potrzeba odsunięcia elektroniki od strefy ryzyka (np. z podłogi technicznej do pomieszczenia teletechnicznego). Wtedy stosuje się niedetekcyjny przewód doprowadzający (Signaline LIC / lead-in), prefabrykowany i zakończony tym samym systemem złączy, co pozwala prowadzić „dojście” bez funkcji detekcji i bez podnoszenia kosztów przewodu czujnikowego w miejscach, gdzie nie jest potrzebny.
Jeżeli system ma obejmować wiele stref i ma działać jako klasyczna „centrala detekcji zalania”, stosuje się Signaline Water Detection Panel (w praktyce spotykane wersje wielostrefowe) oraz WIB jako puszkę interfejsową do poprawnego wpięcia WDM-KM do centrali. WIB jest obudową IP66 z listwą zaciskową i elementami dopasowania; na etapie montażu kluczowe jest, aby umieszczać urządzenia w miejscu bezpiecznym — producent wskazuje, że WIB i WDM-KM powinny być montowane co najmniej 0,5 m powyżej maksymalnego przewidywanego poziomu wody.
Od strony formalnej w Polsce (stan 2025) warto trzymać prostą zasadę: system detekcji zalania jest elementem technicznego bezpieczeństwa eksploatacji, a obowiązek utrzymania obiektu w stanie zapewniającym bezpieczne użytkowanie wynika z Prawa budowlanego (m.in. obowiązki właściciela/zarządcy w zakresie utrzymania i bezpiecznego użytkowania). Jeżeli natomiast w projekcie pojawiają się wyroby kwalifikowane jako „stosowane w ochronie przeciwpożarowej”, wtedy wchodzą wymagania procesu dopuszczeń CNBOP-PIB — to oddzielny reżim dla wskazanej grupy wyrobów i należy go weryfikować niezależnie od samej detekcji zalania.
Na koniec warto jasno powiedzieć, czego ten system nie robi, bo to częste źródło błędnych oczekiwań: moduł WDM-KM nie lokalizuje miejsca wycieku wzdłuż kabla — sygnalizacja ma charakter strefowy. Jeżeli projekt wymaga lokalizacji „na metrze”, trzeba dobrać inną klasę rozwiązań; w Signaline WATER (w konfiguracji WD + WDM-KM) priorytetem jest pewna detekcja na długości strefy i prosta integracja ALARM/FAULT.
Skontaktuj się z nami
Jeśli potrzebujesz pomocy w doborze odpowiedniego kabla sensorycznego lub chcesz skonsultować projekt systemu liniowej detekcji ciepła, zapraszamy do kontaktu: