Budowa resetowanego kabla detekcyjnego

Jak działa kabel Signaline HD+

Kabel zawiera cztery skręcone żyły, ekran foliowy oraz materiały polimerowe wrażliwe na temperaturę. Kontroler stale mierzy rezystancję obwodów sensorycznych. Wraz ze wzrostem temperatury rezystancja kabla maleje w sposób przewidywalny i powtarzalny.

Kontroler porównuje aktualną wartość z progami przypisanymi do wybranej klasy lub temperatury alarmowej. Po przekroczeniu progu uruchamia osobne wyjście prealarmu albo alarmu. Przerwa, zwarcie lub wartość elektryczna poza dopuszczalnym zakresem jest rozpoznawana jako uszkodzenie.

HD+ nie działa jak kabel stałotemperaturowy, który po zadziałaniu pozostaje zwarty. Po ustąpieniu przegrzania system może zostać zresetowany, jeżeli kabel nie przekroczył maksymalnej temperatury odzyskiwalnej wynoszącej 125°C i nie został uszkodzony mechanicznie.

Wpływ długości ogrzewanego odcinka na alarm

Nominalna temperatura alarmu odnosi się do sytuacji, w której ogrzewane jest około 3% całkowitej długości kabla. Jeżeli podwyższona temperatura obejmuje dłuższy fragment, alarm może wystąpić przy niższej temperaturze ekspozycji. Przy ogrzewaniu bardzo krótkiego odcinka może być wymagana wyższa temperatura lokalna.

Z tego powodu próba wykonana przez ogrzewanie kilku centymetrów kabla nie jest miarodajna. Sposób testowania musi uwzględniać długość całej strefy, długość ogrzewanego odcinka, temperaturę otoczenia i aktywne ustawienie kontrolera.

Dla wybranych ustawień dostępna jest również funkcja szybkiego przyrostu temperatury. Alarm przyrostowy może zostać wywołany, gdy około 2% kabla nagrzewa się szybciej niż 15°C na minutę przez co najmniej 3 minuty.

Signaline HD+ S

Wersja S ma dodatkowy oplot ze stali nierdzewnej zapewniający zwiększoną ochronę mechaniczną. Średnica kabla wynosi 5,33 mm, minimalny promień gięcia 75 mm, a masa 39,3 kg/km.

Oplot stalowy nie zmienia zasady detekcji. Elementem pomiarowym pozostają wewnętrzne obwody rezystancyjne. Wersję S stosuje się tam, gdzie istnieje podwyższone ryzyko uszkodzenia mechanicznego kabla.

Integracja z systemem sygnalizacji pożarowej i BMS

Kontroler może zostać włączony do konwencjonalnej linii dozorowej albo do wejścia modułu monitorującego w systemie adresowalnym. Do SSP należy przekazywać co najmniej stan alarmu i uszkodzenia. Prealarm może być wykorzystany jako sygnał techniczny lub etap wstępnego ostrzegania zgodnie z przyjętym scenariuszem.

Modbus RS-485 umożliwia przekazywanie dodatkowych informacji do BMS, SCADA albo PLC. Komunikacja Modbus pełni funkcję nadzorczą i nie zastępuje certyfikowanego toru alarmowego realizowanego przez SSP.

System HD+ nie wskazuje dokładnej odległości do miejsca przegrzania. Kontroler analizuje zmianę parametrów całej strefy, a lokalizację zdarzenia ustala się na podstawie oględzin trasy, wskazań obiektowych i dokumentacji powykonawczej.

Zasady montażu kabla HD+

• kabel należy sprawdzić miernikiem jeszcze na bębnie, przed rozpoczęciem montażu,
• maksymalny rozstaw punktów mocowania wynosi 0,5 m,
• pomiędzy kablem a metalowym uchwytem należy stosować tuleję silikonową,
• nie wolno malować kabla ani prowadzić go pod nadmiernym naprężeniem,
• nie wolno wykonywać zagięć pod kątem prostym,
• należy zachować minimalny promień gięcia właściwy dla konkretnej wersji,
• kabel trzeba chronić przed zgniataniem, przetarciem i ruchem ciężkiego sprzętu,
• dławnice i puszki muszą zapewniać szczelność odpowiednią do środowiska pracy,
• od 1% do 3% długości kabla należy pozostawić dostępne do prób funkcjonalnych.

W temperaturach montażu poniżej -10°C kabel staje się mniej elastyczny. Producent zaleca unikanie instalowania w takich warunkach. Jeżeli jest to nieuniknione, minimalny promień gięcia należy zwiększyć dwukrotnie i uwzględnić możliwość skurczu długości kabla przy bardzo niskiej temperaturze.

Uruchomienie systemu

Po zakończeniu montażu należy sprawdzić ciągłość żył, wartości rezystancji i poprawność ekranowania, a następnie przeprowadzić procedurę programowania kontrolera. Ustawienia muszą odpowiadać długości kabla, wybranej klasie alarmowej, temperaturze normalnej pracy i wymaganiom scenariusza pożarowego.

Wartości wyświetlane podczas uruchomienia, w szczególności rezystancja kalibracyjna i średnia temperatura kabla, powinny odpowiadać rzeczywistym warunkom instalacji. Nieprawidłowe wartości mogą wskazywać na błędne połączenie, niewłaściwy typ kabla, uszkodzenie albo zawilgocenie.

Testowanie i konserwacja

Kontroler jest dostarczany z analogową płytką testową umożliwiającą sprawdzenie jego działania bez podłączonego kabla sensorycznego. Próba kontrolera nie zastępuje jednak testu kompletnej strefy.

Do próby funkcjonalnej należy ogrzać dostępny odcinek obejmujący od 1% do 3% całkowitej długości kabla. Temperatura testowa nie może przekroczyć 125°C. Na czas próby można zastosować najniższe ustawienie dopuszczalne dla aktualnej temperatury otoczenia, a po zakończeniu bezwzględnie przywrócić parametry projektowe.

Po alarmie należy upewnić się, że temperatura kabla spadła i nie występuje już warunek alarmowy. Następnie alarm można skasować przyciskiem kontrolera, wejściem zdalnego resetu, poleceniem Modbus albo przez krótkotrwałe odłączenie zasilania.

Najczęstsze błędy

• łączenie kabli o różnych kodach wykonania w jednej strefie,
• zastosowanie przypadkowej puszki lub elementu końca linii,
• testowanie zbyt krótkiego fragmentu kabla,
• brak ponownego zaprogramowania kontrolera po zmianie długości strefy,
• dobór klasy bez sprawdzenia maksymalnej temperatury normalnej pracy,
• bezpośredni kontakt kabla z masywnym elementem odprowadzającym ciepło,
• zbyt duży rozstaw uchwytów albo brak tulei silikonowych,
• założenie, że system wskazuje dokładne miejsce alarmu,
• wykorzystanie Modbus jako jedynego toru przekazania alarmu pożarowego.